Vaak verhuizen

    In Amerika wordt veel vaker verhuisd dan in Nederland. Toch zijn de resultaten van een Amerikaans onderzoek ook voor hier interessant. Er deden ruim 7.000 volwassenen uit een representatieve steekproef aan mee. Zij waren tussen 20 en 75 jaar en zij werden uitgebreid getest op persoonlijkheid en tevredenheid met het bestaan. Dit werd na tien jaar nog eens herhaald. Het hoofddoel van het onderzoek betrof namelijk de stabiliteit van zulke gegevens.
Maar aan de deelnemers werd onder andere ook gevraagd hoe vaak zij als kind, voor hun twaalfde jaar, waren verhuisd. Voor mensen die hoog scoorden op het persoonlijkheidskenmerk introvert bleek er een duidelijke samenhang te zijn met hoe vaak ze als kind waren verhuisd en hun al dan niet gelukkig zijn met het volwassen leven. Hoe vaker verhuisd, hoe ongelukkiger.
Het aantal verhuizingen lag overigens tussen de 0 en 60! Maar dat gaf een scheve vertekening. De overgrote meerderheid lag tussen 0 en 11, wat voor Nederlandse begrippen natuurlijk ook al veel is. Het onderzoek is belangrijk, omdat al wel bekend was dat kinderen het in het algemeen moeilijk hebben met verhuizen. Zij krijgen gedragsproblemen, angstverschijnselen en hun schoolprestaties gaan soms achteruit. Maar meestal is dit maar tijdelijk. Uit dit onderzoek blijkt dat het voor introverte kinderen een levenlang kan doorwerken als het te vaak gebeurt.
Zulke kinderen maken in nieuwe omstandigheden moeilijk nieuwe contacten. Als ze dat bij herhaling ervaren worden ze overgevoelig voor afwijzing. Een neiging die hen als volwassenen bijblijft. Dat maakt hun relaties moeizamer en well-being lager.
Eén ding dat de onderzoekers expliciet noemen is dat zulke volwassenen nooit een vriend-of-vriendin-van-vroeger hebben, terwijl die bij het ouder worden soms zo belangrijk kan zijn.

(Bron: Shigehiro Oishi & Ulrich Schimmack. Residential Mobility, Well-Being, and Mortality. Journal of Personality Psychology, 98 ,6, 980-994, 2010)

(Deel II Hoofdstuk Kinderzorgen)